11.10.2017r. – 64 rocznica zamordowania Kapitana Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”

W dniu jutrzejszym będziemy obchodzili  64 rocznicę tragicznej śmierci   – Kapitana Kazimierza Kamieńskiego „Huzara” – Żołnierza Niezłomnego, który urodził się i działał w podziemiu antykomunistycznym na terenie naszej gminy.

Z okazji tej rocznicy w uczniowie i nauczyciele Zespole Szkół w Nowych Piekutach przygotowali uroczystą zbiórkę przy pomniku Żołnierzy Armii Krajowej  przed kościołem parafialnym w Nowych Piekutach, gdzie uczczona zostanie pamięć naszego regionalnego bohatera.

Oto plan uroczystości:

11.00 Zbiórka przy pomniku

- Hymn państwowy

- Apel poległych

- Złożenie kwiatów i zapalenie zniczy

- Zakończenie uroczystośc

Przypominamy historię bohatera:

Kpt. Kazimierz Kamieński ps. „Gryf”, „Huzar” - urodził się 08.01.1919r. we wsi Markowo – Wólka, Gmina Nowe Piekuty. Syn Franciszka i Aleksandry z domu Spaleńskiej. Po uzyskaniu  w 1938r. matury w Średniej Szkole Handlowej w Wysokiem Mazowieckiem powołano go do czynnej służby wojskowej, w trakcie której ukończył szkołę podchorążych w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu.

Skierowany został do 9 Pułku Strzelców Konnych, odbył z nim kampanię wrześniową; dostał się do niewoli niemieckiej, z której został zwolniony w połowie października 1939r. i powrócił do domu. Do konspiracji wstąpił prawdopodobnie już w grudniu 1939r.  (Podlaski Batalion Śmierci). W maju 1940r. został zaprzysiężony w Związku Walki Zbrojnej.  W czasie okupacji niemieckiej był dowódcą plutonu ZWZ-AK, a od 01.03.1943r. równolegle kierował referatem broni   w Komendzie Obwodu AK Wysokie Mazowieckie. W dniu 02.11.1943r. awansowany do stopnia podporucznika. Od początku 1944r. był także adiutantem komendanta obwodu. Uczestniczył   w wielu akcjach bojowych przeciwko okupantowi niemieckiemu. Po zajęciu powiatu przez Armię Czerwoną latem 1944r., ukrywał się przed NKWD. Na przełomie 1944 i 1945 powołano go na dowódcę oddziału samoobrony AK (później AKO-WiN) Obwodu Wysokie Mazowieckie.    Od 01.06.1945r. otrzymał kolejny awans i dowodził oddziałem w stopniu porucznika. W 1946r. oddział czuł się tak pewnie, że na swoim terenie działał w sposób prawie jawny. 30.04.1946r. Kazimierz Kamieński „Huzar” awansowany został do stopnia kapitana. Był przeciwnikiem ujawnienia się i wspierał działania Franciszka Potyrały „Oracza”, inspektora białostockiego WiN, mające na celu storpedowanie akcji amnestyjnej przez stworzenie na bazie WiN nowej organizacji pod nazwą „Wolność  i Sprawiedliwość”. Swoim żołnierzom pozostawił jednak wolną rękę, po czym większość z nich ujawniła się wiosną 1947r. i oddział został rozformowany. Wkrótce wokół pozostającego w konspiracji kpt. Kamieńskiego skupiło się wielu byłych członków AKO-WiN zagrożonych aresztowaniem lub ściganych przez UB. W ten sposób nastąpiła odbudowa oddziału, który w maju 1947r. podporządkował się kpt. Władysławowi Łukasiukowi „Młotowi” i oddział wszedł na zasadach autonomicznych w skład 6 Brygady Wileńskiej. Po śmierci kpt. „Młota”  w czerwcu 1949r. kpt. Kazimierz Kamieński „Huzar” objął dowództwo nad pozostałymi patrolami 6 Brygady Wileńskiej. Na początku 1952 r. został mianowany komendantem Białostockiego Okręgu WiN. Zgodnie z instrukcją ograniczył akcje do minimum, równocześnie grupy operacyjne KBW-UB kontynuowały działania przeciwko oddziałowi – od maja 1952r.
ze znacznymi efektami. Rozbito patrole st. sierż. Adama Ratyńca „Lamparta” i ppor. Witolda Buczaka „Ponurego” – obydwaj zginęli. Podstępnie skłoniono kpt. „Huzara” do przyjęcia propozycji przedstawicieli fikcyjnej V Komendy WiN (utworzonej przez komunistyczne Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego) przerzucenia jego i jego współtowarzyszy na Zachód. Został zwabiony w tym celu 17.10.1952r. do Warszawy i aresztowany przez funkcjonariuszy MBP dnia 29.10.1952r. Po ciężkim czteromiesięcznym śledztwie sprawę skierowano do WSR  w Warszawie. W celach pokazowych rozprawę przeciwko kpt. „Huzarowi” i sześciu współoskarżonym zorganizowano w Łapach.

Po trzydniowym procesie (24-26.03.1953) sąd w składzie: ppłk. Mieczysław Widaj (przewodniczący), mjr Jan Płonka i por. Władysław Marszałek (oskarżał prokurator ppłk Henryk Ligęza) 26 marca wydał wyrok skazujący kpt. Kazimierza Kamieńskiego „Huzara” na trzynastokrotną karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze oraz przepadek całego mienia na rzecz skarbu państwa.  W stosunku do kpt. Kamieńskiego NSW nie uwzględnił skargi rewizyjnej, a Rada Państwa nie skorzystała z prawa łaski. Wyrok wykonano w więzieniu w Białymstoku 11.10.1953r. o godz. 13:30. W egzekucji uczestniczyli: sędzia WSR  w Białymstoku mjr Jan Płonka, naczelnik więzienia ppor. Tadeusz Należyty, prokurator kpt. Sylvester Ströcker, lekarz kpt. Tamerlan Smolski i dowódca plutonu egzekucyjnego st. sierż. Aleksander Jurczuk – wykonujący wyrok.

Miejsce pochówku kpt. Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”, odznaczonego Krzyżem Walecznych, jednego z najdłużej działających i najbardziej bohaterskiego dowódcy antysowieckiego powstania, do dzisiaj pozostaje nieznane.

13.03.1997r. Sąd Wojewódzki w Białymstoku w wydanym postanowieniu uniewinnił Kapitana Kazimierza Kamieńskiego „Huzara” i uznał za  nieważny wyrok WSR   z 26.03.1953r.

Dwa lata wcześniej, 08.10.1995r. odsłonięto w Nowych Piekutach pomnik ku czci  kpt. Kazimierza Kamieńskiego „Huzara” i Jego żołnierzy, jako wyraz hołdu i pamięci społeczeństwa dla jednego  z ostatnich dowódców oddziałów walczących przeciwko komunistom, nie tylko na Białostocczyźnie, ale i w całej Polsce. Kpt. Kazimierz Kamieński ps. „Huzar” i jego żołnierze oddali życie walcząc o niepodległość Polski, wiarę katolicką i wolność człowieka.

Cześć Ich Pamięci!

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.